به: معلم دربند فرزاد کمانگر
روز معلم،روز کارگر،روز دانشجو، روز... روز... روز...
از روز خبري نيست. شام ديجور است. زمهرير استبداد بيداد مي کند.
چه قول و قرار هايي که همه بر باد رفت. مي گفتند اتوبوس واحد را مجاني مي کنند اما به جايش رئيس سنديکاي اتوبوس راني را در بند کردند. مي گفتند پيامبر اسلام بر دستان کارگر بوسه زده است اما باتوم را جايگزين بوسه کردند. مي گفتند معلمي شغل انبياست،اما فرزاد کمانگر را به حبس کشيدند و معلم را ضرب و شتم کردند. مي گفتند مارکسيست ها نيز در بيان عقايد خود آزادند اما انديشه را با تيشه پاسخ دادند و مومنين نيز در امان نماندند. گفتند دانشجو بايد سياسي باشد اما دانشجو را به خاطر اعتراضات صنفي نيز به سلول هاي انفرادي روانه کردند. هر چه گفتند نه آن کردند و هر چه مي گويند نه آن مي کنند.
امروز روز معلم است. اقا معلم نازنين،فرزاد کمانگر زنداني است. فرزاد کمانگر عزيز ! معلوم است که در اين ديار بايد جاي تو در زندان باشد. تو که تحقيق را بر تحميق و تحليل را بر تجليل و عقل را بر عقده برتري داده اي.
آقا معلم نمي دانم اينها نامه هايت را مي خوانند يا نه،اما اگر بخوانند نيز چيزي نمي آموزند. قدرت و ثروت باد آورده گوش هاي ايشان را پر از باد نخوت کرده است. اينها حتا سخنان خويش را نيز نمي شنوند. بر گوش ها و دل هايشان مهر نهاده اند.
آقا معلم عزيز اينها از گذشت زمان هيچ نمي آموزند و آنکه از زمان و زمانه نياموزد از هيچ آموزگاري هيچ نخواهد آموخت که به قول شاعر:
هر که ناموخت از گذشت روزگار
هيچ ناموزد ز هيچ آموزگار
آقا معلم مي دانيم که کار تو آموزگاري است. باز هم بنويس. روز و روز گاري از راه خواهد رسيد که اين گوش هاي کر شده از زنگ ِ رنگ و ريا،خرقه ي سالوس و تزويرشان را از تن ها به در خواهند آورد و آن روز خواهند دانست که امروز تو به چه زنهارشان داده اي.
امروز کارگر و معلم و دانشجو و کوي و برزن فرياد بر آورده اند که مي خواهند آزادانه و شرافتمند زندگي کنند. کاش اينها لحظه اي درنگ مي کردند و گوش فرا مي دادند. باور دارم که روزي صداها شنيده خواهد شد. باز هم برايمان بنويس اقا معلم.
امروز روز معلم بود و معلم ما فرزاد کمانگر در بند است. ديروز روز کارگر بود و اسالو و منصور حيات غيبي و مددي و عليرضا ثقفي و ديگران بسيار در بندند.
فرزاد جان روزت مبارک.
روز معلم،روز کارگر،روز دانشجو، روز... روز... روز...
از روز خبري نيست. شام ديجور است. زمهرير استبداد بيداد مي کند.
چه قول و قرار هايي که همه بر باد رفت. مي گفتند اتوبوس واحد را مجاني مي کنند اما به جايش رئيس سنديکاي اتوبوس راني را در بند کردند. مي گفتند پيامبر اسلام بر دستان کارگر بوسه زده است اما باتوم را جايگزين بوسه کردند. مي گفتند معلمي شغل انبياست،اما فرزاد کمانگر را به حبس کشيدند و معلم را ضرب و شتم کردند. مي گفتند مارکسيست ها نيز در بيان عقايد خود آزادند اما انديشه را با تيشه پاسخ دادند و مومنين نيز در امان نماندند. گفتند دانشجو بايد سياسي باشد اما دانشجو را به خاطر اعتراضات صنفي نيز به سلول هاي انفرادي روانه کردند. هر چه گفتند نه آن کردند و هر چه مي گويند نه آن مي کنند.
امروز روز معلم است. اقا معلم نازنين،فرزاد کمانگر زنداني است. فرزاد کمانگر عزيز ! معلوم است که در اين ديار بايد جاي تو در زندان باشد. تو که تحقيق را بر تحميق و تحليل را بر تجليل و عقل را بر عقده برتري داده اي.
آقا معلم نمي دانم اينها نامه هايت را مي خوانند يا نه،اما اگر بخوانند نيز چيزي نمي آموزند. قدرت و ثروت باد آورده گوش هاي ايشان را پر از باد نخوت کرده است. اينها حتا سخنان خويش را نيز نمي شنوند. بر گوش ها و دل هايشان مهر نهاده اند.
آقا معلم عزيز اينها از گذشت زمان هيچ نمي آموزند و آنکه از زمان و زمانه نياموزد از هيچ آموزگاري هيچ نخواهد آموخت که به قول شاعر:
هر که ناموخت از گذشت روزگار
هيچ ناموزد ز هيچ آموزگار
آقا معلم مي دانيم که کار تو آموزگاري است. باز هم بنويس. روز و روز گاري از راه خواهد رسيد که اين گوش هاي کر شده از زنگ ِ رنگ و ريا،خرقه ي سالوس و تزويرشان را از تن ها به در خواهند آورد و آن روز خواهند دانست که امروز تو به چه زنهارشان داده اي.
امروز کارگر و معلم و دانشجو و کوي و برزن فرياد بر آورده اند که مي خواهند آزادانه و شرافتمند زندگي کنند. کاش اينها لحظه اي درنگ مي کردند و گوش فرا مي دادند. باور دارم که روزي صداها شنيده خواهد شد. باز هم برايمان بنويس اقا معلم.
امروز روز معلم بود و معلم ما فرزاد کمانگر در بند است. ديروز روز کارگر بود و اسالو و منصور حيات غيبي و مددي و عليرضا ثقفي و ديگران بسيار در بندند.
فرزاد جان روزت مبارک.
به نام آزادي
به نام آزادي
تاريخ : 12/2/1388
آقا معلم زنداني است / بهزاد مهراني