نوشته اي از معصومه تقي پور در حمايت از فرزاد کمانگر

صداي تازيانه بر تن گلبرگ مي‌آيد
صداي گام هاي پر شتاب مرگ مي‌آيد

آنان که در طول قرون تازيانه بر گرده‌هامان کوبيدند تا کمر بشکند و سر خم کنيم مي دانند که همواره از آزمون‌هاي تاريخي سربلند و پيروز بيرون آمديم . ما را مغولان و تاتارهاي خونريز آزمودند و شکست خورده رخت خود از ديارمان برچيدند که خاک ايران جاي ناپاکان نيست .
از پي هر ضربتي که بر ريشه درختان تناور بستان ما مي‌زنيد هزاران تنِ بي باک از تبر، سر بر مي‌آرند و صداي تازيانه‌هاتان بر تن گلبرگ‌ها فرياد بلبلان عاشق را بر سرتان آوار مي‌کند . از خوان خشم ما جز نگون بختي بهره‌اي نداريد که حق را دريوزه نمي‌کنيم و مادران و پدران همپاي فرزندان خود چون کوه در برابرتان مي‌ايستند و هر مسلخي را که بر پا مي‌کنيد به گوري بدل مي‌سازند براي انديشه خامتان .
فرياد اعتراض ما را بشنويد : آزار بس است ، کشتار بس است .
اين پيام ماست از سراسر جهان به دخمه‌هاي تاريک ذهن پليدتان و مي‌دانيم آنان که عاشقانه هر نسيم از گلزار وطن را به جان مي‌خرند و به سوگ اسيران طوفان نشسته‌اند به ما مي‌پيوندند .

معصومه تقي پور