براي مقاومتهاي فرزاد کمانگر / نوشته اي از کاني بوتان (روزنامه نگار کرد)

براي مقاومتهاي فرزاد کمانگر
نوشته اي از کاني بوتان

مادري خسته ، تنها ، اميدوار ، قوي که کمي با مادران ديگر متفاوت است .
مادران بسياري را در کردستان سراغ ندارم . که اين چنين باشند . او را ديدم به ياد مادراني افتادم که هيچگاه فرزندان قهرمانشان را مردم از ياد نخواهند برد اما اين مادر حق داشت از همين مردم گله داشته باشد ، ازدوستانِ بعضاً پر مدعا ومگسان گرد شيريني . دوستان دوران بگو بخند ، دوران بحث هايي که شعار در آنها گوش آدمها را پر و کر مي کند.
مرا ديد بي آنکه قبلا همديگر را ديده باشيم . گريست ، نه براي فرزندش که ديگر مال اونيست.
بله فرزند برومند تفکري است که مي رود ملت بيمار ودر خواب ما را بيدار نمايد . او فرزند پاک مام ميهن ايران است . با او گريستم . زيرا خود را هيچ نپنداشتم ، اهل قلم باشي ، روزنامه نگار و پر ادعا باشي اما از آن بترسي که اطلاع رساني براي اين فرزند ، براي اين پسري که مي رود مظهر مقاومت در زندانها شود . از گوشه وکنار در تهران ، سنندج ،کرماشاه وکامياران و..... شنيده بودم ، مقاوم است ، خم به ابرو نمي آورد . بي گناه است زيرا از بي گناهان دفاع کرده است .
مادر فرزاد مي گويد : « فرزندم را ديدم نشناختم ، زيرا بي لباس بود ، بي خوراک ، بي دارو ودرمان ، بي کتاب ، بي دوست ، تنهاي تنها ، او از ديدار من شرم داشت ، زيرا وضعيت خود را لايق ديدار من نمي دانست » . اما اين ما بوديم که بي آنکه بدانيم در عين غم وغصه وتحمل دوري او به فرزاد اين فرزند راستين افتخار مي کرديم . گفتم مادر : « مردماني که فرزاد از آنها است دهها سال است که گرسنه و تشنه است ، براي محبت ، براي حقوق خود ، براي دارو و کتاب ... وهمه چيز اين ملت با شهيدانش با زندانيانش دوام و قوام يافته و پايدار مانده و خواهد ماند . مادر ميدانم که آثار شکنجه روحي وجسمي فرزندت ، فشار تحمل ناپذير 18ماهه بلا تکليفي ، بي آنکه گناهي کرده باشد که حتي به او خوراک وپوشاک ودارو نمي دهند ، فرصت ومکان استراحت نمي دهند زيرا اين گروه به جز خون وشکنجه چيز ديگري را ياد نگرفته است .به عنوان فردي که سالهاست قلم مي زنم نمي دانم چطوري قلم را بچرخا نم که حق مطلب را ادا کنم . چطوري بنويسم که فرزاد کمانگر 18ماه است ، بدون هيچ امکانات اوليه زندگي در نهايت سختي و رنج ، در عذاب است تا ملتش را از رنج و سختي برهاند . ملاقاتي را هم به او مي دهند فقط براي عذاب بيشتر است . چون فردي در ميان آنها مي ايستد و موعظه مي کند از چيزهايي حرف ميزند که بر ضدانسانيت و مردم ماست با اين کار خويش رنج و درد فرزاد و خانوده اش را زياد تر نمايد.
اي مردم انسان دوست ومبارز ، اي روزنامه نگاران ، وفعالان سياسي ، فرهنگي، اي انسانها در اين مورد حداقل اطلاع رساني کنيد ، سکوت شما مهر تاييدي است بر ظلمت تاريک انديشان حاکم بر ايران