بيانيه ديدبان حقوق بشر در رابطه با صدور حکم اعدام براي فرزاد کمانگر

(واشنگتن دي سي، 27 فوريه، 2008) سازمان ديده بان حقوق بشر امروز اعلام کرد که قوه قضاييه ايران بايد حکم اعدام معلم کرد، فرزاد کمانگر را لغو کند. کمانگر در شماري از سازمان هاي جامعه مدني فعال بوده است.
مقامات مسئول همچنان موظفند درباره اظهارات کمانگر مبني بر اينکه وي در حين بازداشت شکنجه شده است تحقيق کنند و هر ماموري را که در اين آزار و اذيت فيزيکي شرکت داشته است مسئول بدانند.

جو ستورک نايب رئيس بخش خاورميانه سازمان ديده بان حقوق بشر دراين باره مي گويد: "پرونده فرزاد کمانگر نشانگر اين است که چگونه نقض حقوق بشر در ايران عادي شده است. کمانگر شکنجه شده، مورد محاکمه غير عادلانه قرار گرفته و هم اکنون با حکم اعدام مواجه است."
روز 25 فوريه، شعبه 30 دادگاه انقلاب کمانگر را به اتهام "اقدام عليه امنيت ملي" به اعدام محکوم کرد. دادستان ادعا کرد که کمانگر از اعضاي "حزب کارگران کردستان" (PKK) است.

مطابق با اظهارات وکيل کمانگر، اين دادگاه التزام هاي قانوني ايران را که منوط به محاکمه علني اين قبيل پرونده ها با حضور هيئت منصفه است را نقض کرده است. وي همچنين به سازمان ديده بان حقوق بشر اظهار داشت که مقامات دادگاه درخواست وي براي تبعيت از الزامات قانوني آيين دادرسي را به سخره گرفتند.

مقامات، کمانگر را در ماه ژوئيه 2006 در تهران بازداشت کرده و او را در بازداشتگاه هاي گوناگون در کردستان، کرمانشاه، و تهران نگاه داشته اند. کمانگر اظهار داشته است که در ماه اوت 2006، هنگام بازداشت در بند 209 زندان اوين، ماموران او را به حدي شکنجه کردند که ناچار شدند وي را براي معالجه پزشکي به درمانگاه زندان منتقل کنند. کمانگر، همچنين گزارش هايي مبني بر آزار و اذيت و شکنجه در حين بازداشت وي در شهر هاي سنندج کردستان و استان کرمانشاه ارائه داده است.
وکيل کمانگر به سازمان ديده بان حقوق بشر گفت اولين باري که با موکلش ملاقات کرده بود دست و پاهاي او در اثر بدرفتاري ها در حين بازداشت و بازجويي مي لرزيده است. کمانگر، خود جزئيات چگونگي شکنجه شدنش را در نامه اي از زندان مختصراً تقرير کرده است. ديده بان حقوق بشر يک نسخه از اين نامه را دريافت کرده است.

قبل از دستگيري، کمانگر دوازده سال در شهر کامياران به عنوان معلم کار کرده و عضو هيئت مديره شاخه محلي انجمن صنفي معلمان و يکي از گروه هاي محلي حامي محيط زيست بوده است. کمانگر براي ماهنامه "رويان" از نشريات اداره آموزش و پروش شهر کامياران مي نوشته است. او همچنين نويسنده يک سازمان حقوق بشر محلي بوده که نقض شدن حقوق بشر در کردستان و استان هاي ديگر را مستند سازي مي کند.

سازمان ديده بان حقوق بشر با مجازات اعدام به دليل ماهيت بي رحمانه و غير انساني آن تحت هرگونه شرايطي مخالف است.
ستروک گفت: "اين پرونده به مقامات ايراني اين فرصت را مي دهد که نشان دهند چگونه توانايي جبران و تحقيق در مورد وضعيتي که شواهدي عمده مبني بر محاکمه غير عادلانه و شکنجه موجود است را دارند."